ترانه
شب من تاريك است باز من گم شده ام و تو را مي جويم بين ما فاصله هيچ است هنوز مثل قاب و ديوار مثل صبح و خورشيد و من از هيچ ترين فاصله ها مي پرستمت از دور اين صبور احساس از پس روزنه تنگ حضور به من از حادثه بودن با تو مي گويد اعترافي كهنه در دلم مي رويد دل من باز تو را مي جويد خوب مي دانم تو از عاطفه ناياب تري و پر از عشق ولي سهم من از تمام اين عشق لحظه اي بودن با توست ولي من به اين حادثه عادت دارم به حلول يك عشق و نگاهي در دل دل من باز تو را مي جويد دست من باز تو را ميخواهد دل من چه صبورانه در اين راه سفر خواهد كرد من تو را بي پروا دوستت داشته ام و از اين عشق نخواهم ترسيد روح من عشق تو را مي خواهد ....................................... بين ما فاصله هيچ هست هنوز دوستت خواهم داشت . ۸۵/۷/۲۰ ساعت11:20 پنج شنبه تقديم به مهربانترينو با وفاترينم سيما .. . قشنگترين لحظه ها لحظه ي با تو بودن كنار تو نشستن و شعر و غزل سرودن اگه بياي ببينمت دوباره باز جون مي گيرم سختي هاي گذشته رو اين دفعه آسون مي گيرم دفتر خاطرات من با رفتنت بسته شده دلم ديگه از همه چيزو همه كس خسته شده از لحظه رفتن تو بند دلم پاره شده روح غريب و سركشم حيرون و آواره شده زندگی اسیر روزمره گی شده است و هیچ ترانه ای از این همه تنهایی نمی گوید من شکایت دارم از لحظه های سرد و نمناک عمرم و دیگر هیچ ردی از من در کوچه تنهایی ام نمانده است من دلم گرفته است ...
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو می شمارم
منو ببخش اگه بهت خیلی میگم دوست دارم
منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم
منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب می بینم
اگه تو رو دوست دارم خیلی زیاد منو ببخش
اگه تویی اون که فقط دلم میخواد منو ببخش
منو ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم
تو یک فرشته ای و من اگه فقط یه آدمم
منو ببخش اگه برات میمیرم و زنده میشم
اگه با دیوونگیام پیش تو شرمنده میشم
منو ببخش اگه همش میسپارمت دست خدا
اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما
منو ببخش من نمیخوام تو رو به ماه نشون بدم
نشونیتو نه به شب و نه دست آسمون بدم
منو ببخش اگه میخوام تو رو فقط واسه خودم
ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم
| Design By : Night Skin |
خون درد را
با گلم سرشته است
پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم؟
درد
رنگ و بوی غنچه ی دل است
پس چگونه من
رنگ و بوی غنچه را ز برگهای تو به توی آن جدا کنم؟دفتر مرا
دست درد می زند ورق
شعر تازه ی مرا
درد گفته است
درد هم شنفته است
پس در این میانه من
از چه حرف می زنم؟درد، حرف نیست
درد، نام دیگر من است
من چگونه خویش را صدا کنم؟
