ترانه
دیگر خیالی نیست !! روزها .. هفته ها ... ماهها گذشت .. و ساعتهای بی تو بودن چه سخت بود ... هنوز خوب یادمه پارسال همین موقع ها بود یا کمی دیرتر برف می اومد من بودم یه پنجره رو به انتظار .. من بودم و تنهایی غربتم ... .دونه های برف از آسمون سور میخوردن روی دلتنگی های من ... من بودم و سراشیبی تنهایی ام ... من بودم و یه مشت خاطره .. من بودم و سردی تنم که گرمی صداتو التماس می کرد .... کنار همان تاریکی که اشک تو را به دنیای کوچکم پیوند می داد ... اینبار من بودم که مشتاق شنیدن صدات بودم .. یه لحظه برام کافی بود تا شعله این عشق رو خاکستر کنم .. .اما تو غافل از من تنها غرق در رویای تازه ات بودی بی خبر از غربت سردی دستانم .. دنیای تو پر بود ازتازگی پر از رنگ آبی ها ... .قرمزها... اما من در این طرف سیاهی پر بودم از رنج ...اشک... حادثه تلخی بود پر از سیاهی.... پر از ناباوری .. سیاهی.... سیاهی ... اما دیگر هیچ خیالی برایم نمانده !! .30/9/84
| Design By : Night Skin |
خون درد را
با گلم سرشته است
پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم؟
درد
رنگ و بوی غنچه ی دل است
پس چگونه من
رنگ و بوی غنچه را ز برگهای تو به توی آن جدا کنم؟دفتر مرا
دست درد می زند ورق
شعر تازه ی مرا
درد گفته است
درد هم شنفته است
پس در این میانه من
از چه حرف می زنم؟درد، حرف نیست
درد، نام دیگر من است
من چگونه خویش را صدا کنم؟
