ترانه
امروز روز تولدم بود ..... ...................... ......... ! .......................... .............؟ خیلی خسته ام ..... دنبال پایان میگردم... .................... . . . . . . ...................نگران نباش . . . اما افسوس که فراموش کردن خاطراتمان از من بر نمی آید.. امروز روز خیلی سختی برام بود ... نمی دونم فردا چی میشه .خدایا کمکم کن . آدمک آخر دنیاست.... بخند آدمک مرگ همین جاست.... بخند
دست خطی که تو را عاشق کرد شوخی کاغذی ماست.... بخند
آدمک ساده نشی گریه کنی دنیا سراب است.... بخند
آن خدایی که بزرگش خواندی به خدا مثل تو تنهاست.... بخند در خلوت زندگی، تحمل دلتنگی هایی که مدام به پنجره دل ما تلنگر می زنند، آسان نیست...
من آنقدر امروز و فرداهای نيامدن را ديده ام
که ديگر هيچ وعده ی بی سرانجامی
خواب و خيال آرزويم را آشفته نمی کند
حالا ياد گرفته ام که
فراموشی
دوای درد همه ی نيامدن ها و نداشتن ها و نخواستن هاست
ياد گرفته ام
که از هيچ لبخندی
خيال دوست داشتن به سرم نزند ...............
ياد گرفته ام که بشنوم:
«تا فردا...»
و به روی خودم نياورم که فرداها هيچوقت نمی آيند
نگران نباش
عادت می کنيم
خاطرات شیرین روی ریل ذهن ما به سرعت ثانیه ها می گذرند و ما دلتنگ آن چیزهایی می شویم که روزی لحظه های دلپذیری می آفریدند....
یکی در این گذر، دلش برای آدمهایی تنگ می شود که در بخشی از خاطراتش جا خوش کرده اند. دیگری دلتنگ آواهایی است که از دور حواسش را مینوازند.
آن یکی وقتی در آینه می نگرد، دلش برای شب از دست رفته گیسوانش تنگ می شود و برای همه آن روزها، ماهها و سالهایی که به تدریج شفافیت هایش را به آنها سپرده است.
من اما لا به لای این حال و هوایی که ماندن و نفس کشیدن را معنا می کند گاه دلم برای رفتن تنگ می شود.
"امروز دلتنگ خاطراتی شده ام که پشت سر جا مانده اند و بی تاب آرزوهایی که از روبرو می گریزند ... "
.
| Design By : Night Skin |
خون درد را
با گلم سرشته است
پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم؟
درد
رنگ و بوی غنچه ی دل است
پس چگونه من
رنگ و بوی غنچه را ز برگهای تو به توی آن جدا کنم؟دفتر مرا
دست درد می زند ورق
شعر تازه ی مرا
درد گفته است
درد هم شنفته است
پس در این میانه من
از چه حرف می زنم؟درد، حرف نیست
درد، نام دیگر من است
من چگونه خویش را صدا کنم؟
