ترانه
در این
دنیای رنگارنگ... سهم من
همین یک رنگ رنگ بی
رنگی میان
گریه و خنده سهم من
همین یک رنگ سهم من
نقشی غمین روی دیوار تنهایی سهم من
همین یک رنگ است رنگ بی
رنگی ست بی
ستاره ام وسرد با عطرپاییز سقف آرزوهایم
تعمیری است و مدام چکه میکند آغوش ترانه
هایم همچنان از عطر اقاقی که باید پر باشد خالیست
.... یه دل میگه نشو عاشق کس یه دل میگه میمیرم بی نفس یه دل میگه برمو یه دلم میگه خو کن به هوس یه دل میگه پر رنگ و ریاست یه دل میگه اینه رویای ما یه دل میگه بگمو یه دلم میگه فردا ببار یه دل میگه پر از عشقم هنوز یه دل میگه که بسازو بسوز سر کن بی فروغ خو کن دروغ این عمر دو
روز یه بوم دو هوا خسته ام به خدا. نمی میخوامو میخوام بشم از تو جدا رویای عزیز تردید و گریز بی عشق نمیتونم به خدا …
هیچکس نيست که با من باشد
و تو از راه نمي آيي باز
کوچه ها خاموشند
کوچه ها یی که تو هر روز از آن مي گذشتي آرام
و به من با لبخند وعده صبح دگر مي دادی
کوچه ها دلگيرند
بوی عطر تن تو نيست که پيچد در راه
گرمي خنده تو نيست که ريزد بر دل
و تو از راه نمي آيي باز
بي تو در من رنجي است
مثل گم گشتن چيزی در وهم
بي تو در من درديست
که مرا مي کاهد
و کسي نيست که با من باشد
کوچه ها دلگيرند
کوچه هايي که تو را هر بار
در خاطر من مي آرند
و تو از راه نمي آيي باز
بي تو رنجي است از آن کوچه گذشتن...
.
هر روز تکرار میشوم
هر روز بی رنگ تر از دیروز
هر روز تنهاتر از هر لحظه
هر روز تکرار میشود
هر روز تکرار میشود ....
اما پایان این تکرار ها این روزها از راه میرسد
بعد این گوشهایم ندای سکوت را ازبر خواهند کرد ..
چقدر سخت است تحمل این همه سکوت در حجم تنم !!
| Design By : Night Skin |
خون درد را
با گلم سرشته است
پس چگونه سرنوشت ناگزیر خویش را رها کنم؟
درد
رنگ و بوی غنچه ی دل است
پس چگونه من
رنگ و بوی غنچه را ز برگهای تو به توی آن جدا کنم؟دفتر مرا
دست درد می زند ورق
شعر تازه ی مرا
درد گفته است
درد هم شنفته است
پس در این میانه من
از چه حرف می زنم؟درد، حرف نیست
درد، نام دیگر من است
من چگونه خویش را صدا کنم؟
